Nire seudonimoa eta sinopsia

 

Nire seudonimoa R.R. ENARRI DIAGAPANER izango da. Izen honek fantasiazko liburu bat idaztera bultzatzen nau, R.R. ENARRI DIAGAPANER izenak fantasiazko erreinu bateko printzesa baten irudia ekartzen baitit gogora.

Ostadarraren dirdira

Sinopsia:

Printzesa, haren gazteluko bizitza aspergarriaz nekatua, abentura berrien bila abiatzen da. Halako batean, partxis berezi batean jolasten ari den ipotx talde batekin egiten du topo. Haiek jokoa arriskutsua dela esaten dioten arren, printzesak parte hartzea erabakitzen du. Dadoan bat zenbakia atera ezkero ondorioak izango dituela esaten diote hauek. Horrela, jokatzen hasi eta bat zenbakia ateratzen du, arrain bihurtuz. Orain, bere gorputza berreskuratu nahi du eta horretarako konponbide bakarra, mendian goian sortzen den erreka txiki batean ostadarraren dirdira sortzea da. Horretarako, ipotx txiki batek laguntza eskaintzen dio eta harekin joaten da ostadarraren dirdiraren bila. Zorionez, egun euritsu baten ostean eguzkiak argitu eta ostadarra azaltzen da, printzesak, ostadarradaren dirdiraz bere gorputza berreskuratzen du eta ipotxa eskertzeko, harekin bizitzera gonbidatzen du.

Ostadarraren dirdira

Bazen behin Ostadarraren dirdira izeneko erreinuan printzesa eder gazte bat, oso asperturik bizi zena. Errege-erreginek ez zioten gaztelutik irteten uzten eta berak lagun berriak egin nahi zituen. Egun batean ihes egitea erabaki zuen eta basoan barrena abiatu zen. Bat-batean, partxis erraldoi batera jolasten ari ziren ipotx talde batekin egin zuen topo.

-Jolastu naiteke zuekin? -Esan zien printzesak.

-Arriskutsua da joko hau zu bezalako printzesa eder batentzat. -Esan zuen ipotx batek.

-Ez naiz arriskuaren beldur! Eman iezadazu dadoa! -Oihukatu zuen printzesak.

Orduan ipotxak printzesari dadoa eman eta esan zion:

-Ezin duzu bat zenbakia atera, bat zenbakia atera ezkero animali bihurtuko zara! Ziur zaude jolastu nahi duzula?

-Bai! Jolastu nahi dut! -Oihukatu zuen printzesak.

Printzesak dadoa bota eta sei zenbakia atera zuen.

-Oso ongi! Sei-a atera duzunez beste aukera bat duzu. -Esan zuen ipotxak.

Printzesak berriz dadoa bota eta… BAT! Bat zenbakia atera zuen. Halako batean argi urdin dirdiratsu batek inguratu zuen eta… ARRAIN bihurtu zen!

-Zer gertatu zait? -Esan zuen printzesak.

-Arrain bihurtu zara! Jajaja!- Esan zuten ipotxek barrezka.

Printzesa negarrez hasi zen. Ipotx guztiak barrezka ari ziren haren inguruan eta printzesa beldur zen betirako arrain itxurarekin geratuko ote zen. Orduan, ipotx txiki bat hurbildu zitzaion, pena eman baitzion gainerako ipotxek hari ere barre egiten ziotelako.

-Nik lagunduko zaitut. -Esan zion ipotx txikiak.

-Nire gorputza berreskura dezaket? -Esan zuen printzesak.

-Bai noski, baina niregan sinetsi beharko duzu. Mendian gora jarraituz, erreka txiki bat dago eta bertara joan behar gara. Han euriaren eta eguzkiaren artean sortzen den ostadarraren magiaz zure izatera itzuliko zara.

Ipotxak arrain itxura zuen printzesa esku artean hartu eta mendian gora abiatu ziren. Errekara iristean, euritan ari zuen, blai eginda zeuden.

-Noiz aterako da eguzkia? -Esan zuen printzesak.

-Ez dakit, baina arraina zarenez erreka barruan itxarotea izango zenuke hoberena. -Esan zuen ipotxak.

Gau osoa euritan egon zen eta ipotxa arroka baten atzean ezkutatu zen lo egiteko. Printzesa uretan lo geratu zen.

Egunak argitzen hasi zuenean, eguzki izpiak atera ziren eta erromako zubia sortu zen. Halako batean, izugarrizko dirdira sortu zen eta arraina printzesa bihurtu zen. Argiaren dirdiraz ipotxa esnatu eta printzesa ederra ikusi zuen.

-Nire gorputza itzuli da! -Egin zuen oihu printzesak.

-Esan nizun, konponbidea bilatuko genuela. -Esan zuen ipotxak.

-Eskerrik asko bihotzez, nahi duzu nire gaztelura etorri? -Galdetu zion printzesak.

Biak gaztelurantz abiatu ziren eta ipotxa zoriontsu zegoen, printzesari bere gorpua berreskuratzen lagundu baitzion eta printzesak eskertzeko, bere gazteluan bizitzeko esan zion.